Εμφιαλωμένο Νερό

Η Ιστορία του Εμφιαλωμένου Νερού

Posted by ΕΛ ΖΗΝ on Φεβρουαρίου 18, 2015
Εμφιαλωμένο Νερό, Ενημέρωση, Νερό, Υγεία / No Comments

Εμφιαλωμένο Νερό

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Πολιτικής για τη Γη, το 40% του εμφιαλωμένου νερού δεν είναι τίποτε άλλο από νερό της βρύσης!

Οι Αμερικανοί καταναλώνουν κατά μέσω όρο 145 λίτρα εμφιαλωμένου νερού κατ΄ άτομο κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου Πολιτικής για τη Γη (Earth Policy Institute), η παγκόσμια κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού έφθασε το 2004 τα 154 δισεκατομμύρια λίτρα από 90 δισ. που ήταν το 1999, σημειώνοντας αύξηση 57%.

Η αύξηση στην κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού δεν εξηγείται λογικά και είναι ζημιογόνος για το περιβάλλον. Παρόλο που τις περισσότερες φορές δεν είναι καλύτερο απ’το νερό βρύσης των ανεπτυγμένων χωρών, μπορεί να κοστίσει μέχρι και 10.000 φορές περισσότερο, αν υπολογίσουμε την ενέργεια που χρειάζεται για εμφιάλωση, μεταφορά και ανακύκλωση! 

Στα περίπου $2.50 το λίτρο εμφιαλωμένου νερού, τελικά κοστίζει σχεδόν όσο η βενζίνη! 

Σε ελέγχους που διενεργήθηκαν από τον EΦET την περίοδο 2003-2004 σε σύνολο 542 δειγμάτων από 25 εταιρείες, ο μικροβιολογικός έλεγχος έβγαλε ακατάλληλο το 2% των δειγμάτων, ενώ ο χημικός έλεγχος «έκοψε» το 3% των δειγμάτων.

Ο ευκολότερος και φθηνότερος τρόπος είναι να χρησιμοποιήσετε νερό βρύσης. Χρησιμοποιήστε νερό βρύσης με φίλτρο νερού.

Το νερό της βρύσης

Το νερό της βρύσης, βρίσκεται πάντα υπό πίεση 3 – 5 ατμοσφαιρών και περιέχει διαλυμένο φυσικό οξυγόνο, είναι δηλαδή ζωντανό

Υπό τέτοιες συνθήκες είναι γενικά προφυλαγμένο από παθογόνους μικροοργανισμούς

Το νερό που παρέχεται από τα συστήματα υδροδότησης υπόκειται σε επεξεργασία και παρακολούθηση με στόχο να είναι ασφαλές για ανθρώπινη χρήση.

Λύση

Ας είναι το Δημοτικό νερό πολύ καλής ποιότητας! Οι επιχειρήσεις ύδρευσης μπορούν: 

  • να εγκαταστήσουν ολοκληρωμένα φίλτρα καθαρισμού στο κεντρικό σύστημα
  • να αντικαταστήσουν το σύστημα χλωρίωσης με σύστημα απολύμανσης με όζον (Ο3) 
  • να γίνεται μέτρηση, αξιολόγηση και συστηματική παρακολούθηση της ποιότητας του νερού και των ουσιών που περιέχει και να δημοσιοποιούνται τα στοιχεία σε συνδυασμό με τα επιτρεπόμενα όρια, ώστε να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών

Ας χρησιμοποιούμε το νερό της βρύσης με ένα πολύ καλό φίλτρο! Οι ειδικοί επιστήμονες συνιστούν ότι ο πιο ασφαλής τρόπος για να έχουμε καθαρό, υγιεινό νερό είναι να έχουμε σπίτι μας ένα καλό σύστημα καθαρισμού του νερού (π.χ. ενεργού άνθρακα). Ο ενεργός άνθρακας είναι το φιλικότερο και οικονομικότερο φίλτρο νερού. Έχει την ιδιότητα να κρατάει το χλώριο, τα κατάλοιπα των σωληνώσεων, αιωρούμενα σωματίδια και μικροοργανισμούς, χωρίς να στερεί το νερό από τα χρήσιμα στοιχεία, δηλαδή ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο 

Το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης. Είναι αναγκαίο μόνο όταν είμαστε σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει πόσιμο νερό. Σε κάθε άλλη περίπτωση η κατανάλωση του είναι σπατάλη, τελείως αντιοικολογική και πιθανόν επικίνδυνη για την υγεία μας

Πόσιμο Νερό – Ορισμός

Με βάση τις διάφορες κοινοτικές οδηγίες για το νερό, πόσιμο είναι εκείνο που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, είναι άχρωμο, άοσμο, αβλαβές, με ευχάριστη γεύση και τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά κυμαίνονται στα διεθνώς ορισμένα αποδεκτά όρια.

Θέματα του εμφιαλωμένου νερού

Μερικές μάρκες εμφιαλωμένου νερού έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο. Πολλοί Ευρωπαίοι καταναλώνουν κατά μέσο όρο 1.5 έως 3 φορές παραπάνω από τη συνιστώμενη καθημερινή πρόσληψη νατρίου (2.400 mg). Εμφιαλωμένο νερό που έχει νάτριο περισσότερο από 10 mg/λίτρο δεν είναι μια καλή επιλογή για τους ανθρώπους που πάσχουν από υπέρταση ή καρδιά ή ασθένειες των νεφρών.

Ελάχιστες μάρκες εμφιαλωμένου νερού έχουν την συνιστώμενη περιεκτικότητα σε Ασβέστιο (μίνιμουμ 30mg/L, Ιδανικά 40-80 mg/L) και Μαγνήσιο (μίνιμουμ 10mg/L, Ιδανικά 20-30 mg/L). Σύνηθες είναι να υπάρχει περίσσεια από το ένα στοιχείο και σχεδόν μηδαμινή παρουσία από το άλλο, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες για μελλοντική ανάπτυξη συγκεκριμένων παθήσεων (καρδιαγγειακές νόσοι, ουρολιθίαση, χολολιθίαση, κ.ά). στον συστηματικό καταναλωτή.

Η συσκευασία μπορεί να είναι ένας πιθανός κίνδυνος για την υγεία. Οι τύποι των υλικών συσκευασίας υποδεικνύονται σε κάθε μπουκάλι. Τα πλαστικά μπουκάλια που γίνονται από Πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC*) ή Πολυαιθυλένιο (PET*, HDPE, PE) χρησιμοποιούνται ευρέως για όλους τους τύπους νερών σε πολλές χώρες.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η διάλυση των συστατικών των πλαστικών μπουκαλιών και η πρόσμειξη τους στο νερό αυξάνεται ανάλογα με το χρόνο αποθήκευσης τους ή όταν διατηρούνται σε θερμοκρασία μεγαλύτερη από τη θερμοκρασία δωματίου. Μερικά από αυτά τα συστατικά μπορούν να είναι καρκινογόνα, όπως π.χ. το χλωριούχο βινύλιο στα μπουκάλια από PVC.

Οι εμφιαλώτριες εταιρίες δεν απαιτείται να βάζουν ημερομηνίες παραγωγής στα προϊόντα τους. Κατά συνέπεια, οι καταναλωτές δεν μπορούν να ξέρουν για πόσο καιρό το εμφιαλωμένο νερό ήταν στο ράφι του σουπερμάρκετ.

Το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι αποστειρωμένο (με εξαίρεση το πόσιμο νερό για μωρά) και περιέχει μικρές ποσότητες βακτηριδίων που προϋπήρχαν φυσικά στο νερό ή εισάγονται κατά τη διάρκεια των διαδικασιών της εμφιάλωσης.

Ασφάλεια

Το νερό της πηγής και της βρύσης βρίσκεται στη φυσική του κατάσταση, περιέχει διαλυμένο οξυγόνο και έτσι δεν προσβάλλεται από τοξικούς μικροοργανισμούς.

Όμως όταν το νερό μείνει σε ένα μπουκάλι για αρκετό διάστημα, τότε χάνει το οξυγόνο του, παλιώνει και μπορεί να προσβληθεί από επικίνδυνα μικρόβια, ειδικά όταν βρεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες.

Τα εμφιαλωμένα νερά σχεδόν ποτέ δεν διατηρούνται σε θερμοκρασία κάτω των 18°C, όπως ορίζει σαφώς η νομοθεσία. Αποθηκεύονται σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος 30°C και 38 °C.

Μόλυνση – Ενέργεια – Κόστος διαχείρισης

Τα πλαστικά μπουκάλια κατασκευάζονται από τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο, ένα παράγωγο του αργού πετρελαίου.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, απαιτούνται πάνω από 2.7 εκατομύρια τόνοι πλαστικού για το 40% του εμφιαλωμένου νερού που διανέμεται στον κόσμο.

Τα απορρίμματα που δημιουργούν τα εκατομμύρια τόνοι πλαστικών μπουκαλιών που καταναλώνονται ανά τον πλανήτη προκαλούν μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα καθώς απαιτούνται εκατοντάδες χρόνια για να αποσυντεθούν.

Τα τρία τέταρτα από το μισό δισεκατομμύριο πλαστικά μπουκάλια νερού που πωλούνται στις ΗΠΑ κάθε εβδομάδα καταλήγουν σε χωματερές ή σε εργοστάσια καύσης.

Η διαχείριση αυτών των απορριμμάτων κοστίζει στις πόλεις περισσότερο από 70 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.

H συσκευασία και η διάθεσή του απαιτούν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, ανήκει στα πιο επιβαρυντικά για τον πλανήτη απόβλητα, μιας και η αποσύνθεσή του διαρκεί περίπου 500 χρόνια, ενώ κοστίζει στον καταναλωτή όσο και η αμόλυβδη βενζίνη.

Κάθε χρόνο, η παρασκευή των πλαστικών μπουκαλιών νερού που χρησιμοποιούνται μόνο στις ΗΠΑ απαιτεί πετρέλαιο και ενέργεια αρκετό για να τροφοδοτήσει ένα εκατομμύριο αυτοκίνητα. Και αυτό δεν περιλαμβάνει και το καύσιμο που απαιτείται για την μεταφορά του νερού σε άλλες χώρες ή ηπείρους.

Κατηγορίες εμφιαλωμένου νερού

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες εμφιαλωμένου νερού, αναγνωρισμένες από την Ευρωπαϊκή Ένωση:

  • το φυσικό μεταλλικό νερό. Eίναι αποκλειστικά υπόγειας προέλευσης και εμφιαλώνεται επί τόπου στην πηγή του, η οποία πρέπει να είναι αναγνωρισμένη και προστατευόμενη. Απαγορεύεται, βάσει νομοθεσίας, οποιαδήποτε διαδικασία απολύμανσης ή χημικής κατεργασίας του – πέρα από την επεξεργασία για τον διαχωρισμό των ασταθών στοιχείων και κάποιων ιχνοστοιχείων του. 
  • το επιτραπέζιο νερό. Επιτρέπεται, σύμφωνα με το νόμο, να είναι οποιασδήποτε προέλευσης (π.χ. από λίμνη, από γεώτρηση ή και αφαλατωμένο νερό θάλασσας) και να περάσει από οποιαδήποτε διαδικασία απολύμανσης ή κατεργασίας κριθεί απαραίτητη για την ασφάλεια του καταναλωτή. Οι φυσικοχημικές του παράμετροι είναι σύμφωνες με εκείνες του κοινού πόσιμου νερού και πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ ορισμένων αποδεκτών ορίων. Ουσιαστικά, έχει τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά με το τρεχούμενο πόσιμο νερό της βρύσης με τη διαφορά ότι είναι εμφιαλωμένο.
  • το νερό πηγής. Έχει απαραίτητα υπόγεια προέλευση, εμφιαλώνεται στην πηγή του και δεν υπόκειται σε καμία διαδικασία απολύμανσης, όπως και το φυσικό μεταλλικό νερό. Η σύσταση του, όμως, είναι σύμφωνη με την ισχύουσα νομοθεσία για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης και δεν ακολουθεί αυτή του φυσικού μεταλλικού νερού, καθώς δεν είναι πλούσιο σε κάποιο μεταλλικό στοιχείο, αφού δεν περνάει μέσα από υπόγεια πετρώματα ώστε να εμπλουτιστεί με άλατα και μεταλλικά στοιχεία.

Υπάρχουν επίσης και τα εμφιαλωμένα ανθρακούχα νερά. Αυτά, δεν αποτελούν ξεχωριστή κατηγορία αλλά κατατάσσονται σε μία από τις τρεις αναγνωρισμένες. Για την κυκλοφορία τους, απαιτείται η αναγραφή, στην ετικέτα της συσκευασίας, της ένδειξης “με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα” ή “φυσικά ανθρακούχο” ή “ενισχυμένο με αέριο της πηγής”, αναλόγως της περίπτωσης.

Κάθε εμφιαλωμένο νερό υποχρεούται να φέρει, στη συσκευασία του, ένδειξη της κατηγορίας στην οποία ανήκει.

Έρευνες

Σύμφωνα με έρευνες, μεγάλο ποσοστό των δειγμάτων εμφιαλωμένου νερού που ελέγχθηκαν, δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της νομοθεσίας. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι κύριοι «ένοχοι» για τη μικροβιολογική μόλυνση (κολοβακτηρίδια, ψευδομονάδες και άλλα μικρόβια) των εμφιαλωμένων νερών είναι:

  • ο εξοπλισμός της εμφιάλωσης και
  • κυρίως η θερμοκρασία αποθήκευσης των εμφιαλωμένων νερών.

Κόστος

Το εμφιαλωμένο νερό είναι ακριβότερο από το πόσιμο νερό δικτύου από δημοτικές πηγές.

Πληρώνουμε 1.000 φορές ακριβότερο ένα προϊόν που υπάρχει άφθονο στο σπίτι και στη φύση!

Έχει φθάσει το 1 λίτρο εμφιαλωμένο νερό να κοστίζει όσο και ένα λίτρο βενζίνης. 

Το νερό βρύσης κοστίζει 1,00 € το 1 κυβικό μέτρο δηλαδή τα 1000 λίτρα.

Το εμφιαλωμένο κοστίζει από 0,5 έως 2 € το λίτρο δηλαδή πάνω από 1.000€ το ένα κυβικό μέτρο!

Πηγές:

Tags: ,